هیچ چیز بهتر از حقیقت نیست

 
به قلم : دریا - ساعت ٤:۱۳ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٤/۱٠/٢۸
 

*** به نام کسی که عقل و دل داد ***

*** عقل داد تا ببينيم ***

*** دل داد تا ديده را جا دهيم ***

با اين کلمات يک سال پيش ۲۹/۱۰/۱۳۸۳ وبلاگ يا بهتر بگم گلخونه دلم رو ساختم. البته با کمک دوست نازنينم ( کيای عزيز )...که همينجا از ايشون تشکر ميکنم، به خاطر اينکه اين مدت من رو تحمل کردی و زحمت زيادی در بهتر شدن و قشنگتر شدن اينجا کشيدی.کيا جان ميخوام اينو بدونی که از ته اون دلم که مثل شيشه نازک و شفافه ممنونت هستم.

ياران مهربونم، حرف زياد دارم اما اجازه ميخوام از شما که، يه کوچولو از خودم بگم. البته بعضی از شما ها کم و بيش در اين مدت يک سال با من آشنا شدين.

اسم من در اينجا (دريا) ست / فعلا بيشتر از ۳۰ سال است که عمری رو گذروندم / درجنوب ايران، در يک روز گرم تابستانی ( ۳۱ تير ) متولد شدم / دوران بچگی و نوجوانی و جوانی رو در تهران بزرگ شدم / زندگی مشترکی رو با همسر مهربونم و ۲ فرزند عزيزتر از جونم ، در هزاران هزار فاصله از وطنم ادامه ميدم.....زندگی ساده و تقريبا آرومی روپشت سر ميگذرونم. گفتم تقريبا آروم، چون من هم مثل همه سختی و مشکلاتی در زندگی داشتم و دارم ، اما هميشه خدا رو شکر ميکنم که روزگار غربت رو تحمل کردم و خواهم کرد ( چاره ايی نيست ).....جز صبر و  تلاش  و رسيدن به هدفهايی که در زندگی دارم......

حرف زياد دارم اما باشه در فرصتهای بعدی...انشالله از تجربه های وبلاگ نويسی براتون ميگم که به چه اندازه، تجربه و حقيقتهای تلخ و شيرين نصيبم شد در اين يک سال و اميدوارم بتونم از اونها برای ادامه وبلاگ نويسی  استفاده کنم....... البته اگر عمری باقی بماند....با يه متن که از همين تجربه ها الهام گرفته شده همهتون رو به خدای دلها ميسپارم...

سليقه

هرکسی به سليقه خودش خدا رو پرستش ميکنه و با او راز ونياز ميکنه

هرکسی به سليقه خودش حرف دلش رو ميزنه و با قلمش دفترش رو مينويسه

هرکسی به سليقه خودش وقت خالی زندگيش رو ميگذرونه و روح و جسمش رو آروم ميکنه

هرکسی به سليقه خودش دوستش رو پيدا ميکنه و با اون رفتار ميکنه

هرکسی به سليقه خودش قضاوت ميکنه

هرکسی به سليقه خودش جمله * دوستت دارم *رو معنی ميکنه

هرکسی به سليقه خودش عاشق ميشه و خونه دلش رو تزيين ميکنه

هرکسی به سليقه خودش سفر کوتاه يا طولانی ميره و عزيزانش رو غمگين ميکنه

در آخر هم بگم که

خدا هم به سليقه خودش ما بنده هاشو پاداش و يا اينکه مجازات ميکنه

                                            دريا ۷/۱۰/۱۳۸۴

برای خالی نبودن عريضه  سالگرد گلخونه دلم با اين کيک خوشمزه کامتون رو شيرين کنيد....Hosted by Tinypic.com

 

 


 
comment گلهای هدیه شده ()
 
 
به قلم : دریا - ساعت ۱:٢۸ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٤/۱٠/٩
 

سلامی به گرمی ومهربونی دلهای شما يارانم

نمی دونم از خوبيهات بنويسم ، يا اينکه از رد پايی که روی دلم بجا گذاشتی .

هنوز هم برام سوال بزرگيه که چرا خواستی به اين شکل از خودت اثری بجا بذاری ، توی دل من که واقعا اون روزها به تو احتياج داشت !!!!!

دل ساده من با يک شاخه گل سرخی که از روی ديوار برداشتی و به من دادی همدرد تو شد ، آخه گفتی که تو هم تو غربتی و تنهای تنهايی .... همزبون هم شديم ، بهم عادت کرديم ، با اون صدايی که شبيه اميد بود ، و هنوز تو گوشمه ، آواز ميخوندی ... آخه تو محشری/ تو يک افسونگری .... حرفات قشنگ بود ، مهربون بودی ، همدردی وهمدلی  می کردی ، اما نفهميدم که انصاف هم داشتی ؟؟؟

چه روز هايی رو با هم به شب  ، و چه شبهايی رو با هم به سحر رسونديم ، آخه تو تنها بودی ، يادته همه اش ميگفتی *** ای کاش *** آخه فاصله ما شايد يک بهار يا  يک تابستون می شد ، اما تو ... تو ... کاری کردی که فاصله مون ، يک عمر بشه !!!! آخه چرا؟؟؟

  يک سال ميشه که رفتی ، نميگم روحت شاد چون ميدونم جسمت هنوز اينجاست. دارم دعات می کنم که تنها نباشی . شايد هم الان داری حرفام رو ميخونی ، ميدونی چی ميخوام بدونم ، اينکه دليل رفتنت چی بود ؟؟؟؟ همين و بس !!!!!!!!!

                                                                  دريا   ۷/۱۰/۱۳۸۴ 


 
comment گلهای هدیه شده ()