هیچ چیز بهتر از حقیقت نیست

 
به قلم : دریا - ساعت ۱:۱٥ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٦/٤/۱
 

با سلام به همه شما عزيزانی که با قدمهای گرمتون به کلبه این حقیر صفا و صمیمیت

میبخشید

چند روز پيش یه off داشتم از یکی از آیدیهایی که قبلا در لیستم بود و بدلایلی حذفش

کرده بودم. نوشته خیلی کوتاه و مختصر بود * (مُردی ؟ ) *

میخوام از این دوست عزیزم

 بپرسم: مردن و نبودن من چه دردی رو برای تو دوا میکنه ؟؟

حالا به فرض هم من بمیرم و نباشم ارثی به تو میرسه ؟؟؟

 تو که منو ندیدی و نمیشناسی این طرز حرف زدن درسته ؟؟

حتی به شوخی هم گفته باشی....

آیا این شوخی قشنگه ؟؟؟

یا اینکه یه دوست با معرفت دیگه اومده تو وبلاگم این کامنت رو نوشته

 ((( ساحل یکشنبه 27/3/1386 - 13:33)))

(((سلام دريا دل تو هم مثل درياست اجازه ميدی کونمو توش بشورم )))

واقعا جای تعجب داره که چرا این همه جمله های قشنگ وجود داره اما این دوست

شیرازی این رو یاد گرفته ؟؟؟!!!!

البته منظور من این نیست که این دوست شیرازی بیاد جمله های قشنگ برای من

بنویسه ... نه اصلا

میخوام اینو بگم که : ای دوست عزیز چرا وقت گرانبهاتو با نوشتن این مزخرفات تلف

میکنی ؟؟؟

چرا فکر با ارزشتو با این چرندیات بی ارزش میکنی؟؟

واقعا دنيا ارزش اينو نداره که ما اینجور با هم برخورد کنیم...

البته من ناراحت نیستم چون کامنت هايی از اين زشتر هم داشتم....

اما

نمي فهمم که چرا ما نبايد به هم احترام بگذاريم؟؟

آخه دوستی که میدونم از شیراز یا کلا استان فارس هستی از تو بعیده

امیدوارم که ۱٪ این حرفهای من تاثیر بگذاره به روی تو دوست عزیز که گاهی اوقات

از این کلمات ناخوشایند به روی کاغذ دیگران مینویسی

*** آمدی جانم به قربانت ولی اینجور چرا ؟؟؟***

                                                                                      دريا اول تابسان ۱۳۸۶


 
comment گلهای هدیه شده ()
 
 
به قلم : دریا - ساعت ۱۱:۱٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/۳/۱۸
 

سلامی با بوی خوش وطن به شما گل های خوبه هموطنم
حقیقتش رو بگم از خدا که پنهان نبود از شما هم پنهان نبود و نباشه ۲ هفته ایی رو بالاخره در وطن بودم .
مثل برق گذشت .
و
مثل یه خواب و رویا برام به یادگار موند .
توی این سفر کوتاه
دوستی رو بعد از ۲۲ سال به آغوش کشیدم
و
دوست ندیده ی دیگری رو برای چند لحظه ایی در کنارش نشستم .
تا حالا براتون پیش اومده که از خودتون راضی باشید ؟؟؟
سه سال پیش قولی به یکی از عزیزترین کسانم دادم و امسال با وجود مشکلات فراوونی که داشتم سفر ۲ هفته ایی ایران رو ترتیب دادم که به قولم عمل کنم و به همین دلیل واقعا از خودم راضییم .چون نه تنها عزیزترین عزیزم رو خوشحال کردم بلکه به خودم امیدوار شدم که
 *** خواستن توانستن است ***
زمانی که کنار پنجره تنها نشسته بودم و تو آسمونا پرواز میکردم که دوباره برسم به غربت کتاب با ارزشی رو که از خواهر عزیزم هدیه گرفته بودم رو باز کردم .
(( کتابی از مسیحا برزگر که خود مسیحا برزگر با عشق اسمم رو نوشته و امضا کرده است. به نام * فهم عاشقانه هستی * ))
یکی از عاشقانه ها شو براتون مینویسم

قسم به پرستو
آن گاه که جفتش می میرد
و تنها به آشیانه باز میگردد
چه غروب غریبی!!
قسم به کرم شب تاب
آن گاه که از پيله بيرون مي آيد
و با نسيم هم آغوش می شود
چه پروازی !!
قسم به خورشيد
آن گاه که تو بر آن می تابی
چه تلالويی!!
قسم به همه ی دانه ها
آن گاه که در خاک می میرند
و در نور متولد می شود
چه رستاخیزی!!
قسم به ساقه ای که در باد می شکند
قسم به پروانه ها
آن گاه که از ایشان جز خاکستری
بر جای نمانده است
چه اشتیاق سوزانی!!
قسم به تمامی آیینه ها
آن گاه که در برابر آب قرار می گیرند
قسم به لطافت قسم
می دانم
که می دانی
که
دوستت دارم!!

                                                                                        روزگارتون خوش
                                                                                            دريا خرداد ۱۳۸۶                                            

                               


 
comment گلهای هدیه شده ()