هیچ چیز بهتر از حقیقت نیست

 
به قلم : دریا - ساعت ۱۱:۳٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٥/٧/۱
 

با سلامی دوباره به همه عزیزانی که دوستشون دارم

بله خود تو رو میگم که اومدی  من

تویی که میایی حرف دل منو میخوونی

 من

با شعری از مریم حیدرزاده که یه جورایی به دل خود من شبیه حرفمو برات میگم

يه دل دارم

 يه دل دارم خدا داره
 زمين داره ، هوا داره
 ميون درياي غمش
 كشتي و نا خدا داره
يه دل دارم تررك داره
 ترس و يقين و شك داره
 رو بام برفيش ، هميشه
يه دنيا بادبادك داره
يه دل دارم وفا داره
 يه طاقي از طلا داره
تو بهترين جاش يه دونه
 قصرو يه پادشا داره
يه دل دارم نگين داره
 هوا داره ، زمين داره
تو درياي پر از غمش
قايق و سرنشين داره
يه دل دارم غصه داره
قفلاي سربسته داره
از اونا كه ميان مي رن
يه عالمه قصه داره
يه دل دارم ، خيال داره
 عين پرنده ، بال داره
زخميه اما زخماشم
تماشا داره ، فال داره
 يه دل دارم درد داره
زمستون سرد داره
 رنگ بهار و نديده
خزوناي زرد داره
 يه دل دارم شيشه داره
تبر داره ، تيشه داره
آرزوهايي كه شايد
يه روزي وا مي شه داره
يه دل دارم دعا داره
خوبي داره ، خطا داره
 خودش مي گه تو اين زمون
اين دل كجا بها داره
يه دل دارم صدا داره
شادي ه نه ، بلا داره
يه جاش كويري يه جاش ابر
 هر كدومو جدا داره
يه دل دارم جنن داره
سرخي رنگ خون داره
عاشقه و خودش مي گه
هر چي داره از اون داره
يه دل دارم دونه داره
لاله داره پونه داره
طفلكي فهمیده كه يه
صاحب ديوونه داره
يه دل دارم ديدن داره
ديوونگيش چيدن داره
 جوريه حالش كه فقط
يه دنيا پرسيدن داره
 يه دل دارم دريا داره
كوير داره ، صحرا داره
دنياي ما ، هيچه پيشش
 واسه خودش دنيا داره
 يه دل دارم ، بارون داره
ليلي اره ، مجنون داره
 ناخونده توش زياد مياد
اون هميشه مهمون داره
 يه دل دارم سفر داره
 خنده براش ضرر داره
گوش ندادن به تپشش
خيلي جاها خطر داره
يه دل دارم ، اگر داره
رو همه چي اثر داره
 خودم تعجب مي كنم
از همه چي خبر داره
يه دل دارم حباب داره
تشنه كه مي شم ، آب داره
گاهي يه چيزايي مي گه
مي گه بكن ، ثواب داره
يه دل دارم پري داره
ونوس و مشتري داره
زير پاهاي اسم اون
فراشاي مرمري داره
يه دل دارم اسير داره
كارش يه جايي گير داره
براي خاطرات من
صندوقي از حرير داره
يه دل دارم ماه داره
بيراهه و راه داره
اندازه ي ابراي سرد
دردسر و آه داره
يه دل دارم آتيش داره
تو ابرا قوم و خويش داره
نه راه پس مونده براش
نه طفلي راه پيش داره
يه دل دارم رقيب داره
فراز داره ، نشيب داره
 با اينكه آدم نشده
 كلي درخت سيب داره
يه دل دارم كه غم داره
يه عمره اونو كم داره
وقتي كه رفته ، وقتي نيست
بي خود چرا بگم داره
يه دل دارم فقط دله
قايق عشقش تو گله
غروبا بيشتر مي گيره
اما هميشه غافله
يه دل دارم اما مي گه
غلط نوشتي ، ننويس
 تو خيلي وقته كه داديش
اونه كه حالا پيش تو نيس
 راس مي گه ، عاشقم ديگه
 عاشق و كلي بي حواس
 اصن يادم نبود كه دل
پيش خودم نيست و كجاس
خلاصه كه اون لغتي
 كه يكيه با دو تا حرف
چيزيه كه نداشتنش
بيشتر واست مي كنه صرف
از ته دل ، نه ، نمي گم
 ولي اگر كه دل نبود
 دروغ چرا ، تو دنيامون
 انقدر غم و مشكل نبود
 پيش روي دلم مي گم
 توهين نباشه به دلا
خوش به حال بي خيالا
 خوشا به حال عاقلا

                                                                  مریم حیدرزاده  


 
comment گلهای هدیه شده ()